Olmak istemediğin yerden kendine’

Bazen insan, olmak istediği yerde değildir.

Ama hayat, onu tam da olması gereken yerde tutar.

Önce direnirsin.

Sonra alışırsın.

Sonra fark etmeden değişirsin.

Ve bir gün bakarsın ki,

kaçmak istediğin yer,

seni sen yapan bir parçaya dönüşmüş.

Çünkü insan tuhaf bir varlık;

alışır, dönüştürür ve yeniden kurar kendini.

Hayat ise kusursuz değildir.

İnişleri vardır, çıkışları,

kazançları ve en çok da kayıpları…

Kayıplar en sert öğretmendir;

ya kırar insanı ya da büyütür.

Hatalar düşündürür,

kayıplar durdurur,

kabullenmek ise hafifletir.

Ve en sonunda insan şunu öğrenir:

Olgunluk, yaşananlarda değil,

onlara yüklediğin anlamda saklıdır.